Goed voorbereid?

Ik ben een poosje portefeuillehouder “Goed Voorbereid en Respect” geweest in het afdelingsbestuur van het Rode Kruis. De bedoeling hiervan is, dat het Rode Kruis de kwetsbare mensen in de maatschappij voor gaat bereiden op hoe zij zich moeten redden bij een calamiteit zoals een orkaan, een overstroming, brand etc. Ik kon er niks mee. Bij navraag leek het alsof allerlei zorginstanties, die zich met deze doelgroep bemoeien, dit onderwerp al lang hadden aangekaart. De alleenwonende ouderen, de mensen met een beperking, de wat zwakker sociaal functionerenden worden in dit land toch al van alle kanten begeleid en gesteund? Dacht ik, meende ik. En dus wist ik niet hoe snel ik die portefeuille weer moest inleveren. Zinloze tijdverspilling.

Maar afgelopen week vloog er bij ons in Vlaardingen na een tragisch ongeval een aanleuncomplex voor ouderen in de brand. Ik heb nog nooit zoveel hulpverlening op één plek gezien en ook ik mocht als Rode Kruizer mijn kleine steentje bijdragen. Op een bepaald moment mochten de bewoners weer terug naar hun huis. Geen elektriciteit, dus tot zeker diep in de nacht geen licht, geen warmte, niet koken, enz. Wij hebben dat uitgebreid uitgelegd, maar een flink aantal van de mensen op leeftijd hadden echt niet de consequenties door. En een uurtje later gingen wij een controleronde lopen om na te gaan of men zich ook daadwerkelijk zou kunnen redden. En toen bleek, dat het project “Goed Voorbereid” ook heel snel in onze afdeling moet worden georganiseerd.

Om te beginnen hadden veel mensen geen zaklamp in huis en als die er wel was, dan was het zo’n zwak knijpkatje of waren de batterijen op. Kaarsen had deze generatie wel.

Daarnaast hadden veel van deze ouderen alleen een vaste telefoon. Soms met zo’n persoonlijk val-alarm eraan gekoppeld. Werkt dus niet als er geen stroom is. Er waren er wel een paar, die een mobieltje hadden. Maar die konden ze niet opladen. Geen stroom, hè. Powerbank? Nooit van gehoord!

De koelkasten waren bij een flink aantal mensen niet goed gevuld. Een paar plakjes brood, net genoeg voor de volgende ochtend. Geen extra drinken, want;” ik zet wel even koffie of thee. Oh, nee! Dat kan niet, want geen stroom.”

Er waren ook een paar gezinnen, die er niets van begrepen. Zij spraken, ondanks het feit, dat zij hun kinderen en kleinkinderen hier groot hebben zien worden, geen woord Nederlands. Gelukkig werd er een tolk gevonden. Veel mensen op de leeftijd van 70 jaar en ouder zijn niet in staat om adequaat om te gaan met dit soort situaties. En dus niet goed voorbereid.

Het meest schrijnende van de dag was voor mij een mevrouw, die wij met twee man twee trappen op moesten dragen. De lift deed het immers ook niet. Ik heb haar met mijn telefoon laten bellen naar haar zoon. Die woonde vijf straten verderop. Hij had zich inderdaad al afgevraagd waarom de traumahelikopter over was gevlogen en hij zoveel sirenes hoorde.

Maar hij was niet van plan langs te komen. Hij was in de tuin bezig.

Gepubliceerd door hermanstel55

Ik ben gepensioneerd directeur van meerdere basisscholen in het westen van ons land. Mijn werk heb ik meer dan 44 jaar met heel veel plezier en enthousiasme uitgevoerd. Op het fanatieke af. Ik heb veel veranderingen in het onderwijs moeten meemaken. En de meeste waren helaas geen verbeteringen. In mijn meer dan 44 jaar ‘in het onderwijs’ heb ik mijn ooit zo prachtige vak totaal kapot zien gaan. Momenteel besteed ik een deel van mijn vrije tijd aan het werken als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Begonnen als chauffeur en hulpverlener op de bekende Rode Kruis bus en een poosje lid van het Dagelijks Bestuur van onze afdeling, heb ik mij een poos bezig gehouden met de opzet van een rijopleiding voor nieuwe chauffeurs op de rolstoelbussen en voor het Covid vervoer. Zeer afwisselend werk en af en toe doet het mij zelfs weer denken aan aspecten van mijn vroegere werk.

2 gedachten over “Goed voorbereid?

  1. Als ze de koelkast vol hadden staan zou het bederven omdat er geen stroom was.
    Ik ben 62, en ook niet voorbereid, een paar flessen water op voorraad, en mijn telefoon is ook niet altijd opgeladen.
    Wat een powerbank is zou ik niet weten. En een zaklamp… die ligt naast mijn bed maar die moet ook af en toe opgeladen worden en dat soort dingen vergeet ik gewoon.
    Het is denk ik niet mogelijk alles voor te zijn.

    We weten niet waarom zoon liever zijn tuin bewerkt dan zijn moeder ophaalt of helpt.
    Ik zou mijn moeder ook gewoon laten barsten. Dat kunnen anderen veroordelen maar ik weet waarom.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: