Zonder vooroordelen!

Als er iets is, dat mijn ouders mij en mijn broers goed hebben ingeprent is, dat je geen vooroordelen mag hebben. En generaliseren en discrimineren op grond van geloof of culturele afkomst was uit den boze.

En ik moet zeggen, dat ik ook mijn best doe om niet in de vele valkuilen op dit gebied te trappen. Maar vandaag lukte het niet.

Eerst liep ik langs ons winkelcentrum en merkte, dat twee mannen van overduidelijk Marokkaanse afkomst ruzie met elkaar hadden. Ze vlogen elkaar een paar keer aan en er werd geduwd, getrokken en geslagen. Dit alles terwijl men elkaar luidkeels voor rotte vis of iets dergelijks uitmaakte. Ik versta geen Marokkaans.  Eentje was er zo verstandig om uiteindelijk scheldend en tierend weg te lopen, onderweg nog even een achterlichtje van een fiets afschoppend.

Een half uurtje later liep ik achter een drietal jongelui van een jaar of veertien, vijftien, overduidelijk met een “niet westerse origine”. Al schreeuwend naar elkaar liepen zij over straat. Het was blijkbaar een sport om elkaar in de tuintjes van de bewoners van die straat te duwen. De plantjes en grintpaadjes hadden het zwaar. Stoer gedrag, dat je zeker ook ziet bij jongeren van westerse origine. Absoluut.

Een uurtje later reed er bij ons een grote, zwarte Mercedes het parkeerterrein op. Dat mocht niet omdat er een ‘verboden in te rijden’ bord staat. Maar ja, daar hoef je je toch niet aan te houden. De chauffeur en zijn vrouw of vriendin, allebei onmiskenbaar van  Noord-Afrikaanse origine vertrokken wandelend naar het eerder genoemde winkelcentrum. Wat later kwamen zij terug. Beiden voorzien van een blikje drinken. Meneer kon de hele tijd niet van de billen van zijn partner afblijven. Iets, dat voor de toekijkende jeugd best wel een vermakelijk en opvoedend tafereeltje was. Voor het instappen gooide de jongedame haar blikje in het plantsoentje. Meneer zette zijn blikje onder het wiel van de auto. Daarna werd de radio keihard aangezet en mochten we daar even een minuutje van genieten. Het laatste geluid, dat ik vernam was dat van het blikje, dat op de straat werd stuk gereden.

Maar eerlijk is eerlijk, het hadden net zo goed allemaal Nederlanders van westerse komaf kunnen zijn. Dat had echt gekund. Heus.

En ik erger me er echt niet aan. Ik ga straks gewoon geld storten op giro 555 , zodat de dictators in Brazilië en meer van dat soort landen hun wapenvoorraad weer op peil kunnen brengen.

“Vaccins kopen? “ Laat me niet lachen.

Gepubliceerd door hermanstel55

Ik ben gepensioneerd directeur van meerdere basisscholen in het westen van ons land. Mijn werk heb ik meer dan 44 jaar met heel veel plezier en enthousiasme uitgevoerd. Op het fanatieke af. Ik heb veel veranderingen in het onderwijs moeten meemaken. En de meeste waren helaas geen verbeteringen. In mijn meer dan 44 jaar ‘in het onderwijs’ heb ik mijn ooit zo prachtige vak totaal kapot zien gaan. Momenteel besteed ik een deel van mijn vrije tijd aan het werken als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Begonnen als chauffeur en hulpverlener op de bekende Rode Kruis bus en een poosje lid van het Dagelijks Bestuur van onze afdeling, heb ik mij een poos bezig gehouden met de opzet van een rijopleiding voor nieuwe chauffeurs op de rolstoelbussen en voor het Covid vervoer. Zeer afwisselend werk en af en toe doet het mij zelfs weer denken aan aspecten van mijn vroegere werk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: