Hypocriet!

Momenteel staat de helft van de onderwijswereld op z’n kop over het feit, dat twee schooldirecteuren het hebben aangedurfd om leerlingen te wijzen op een aantal regels van fatsoen met betrekking tot de kleding, die zij dragen op school. Zelfs psychologen en ook nog eens de Rutgers stichting veroordelen deze scholen. Men komt met opmerkingen zoals, “Die kinderen, vaak meisjes, worden in de hoek gedrukt van seksueel uitdagend gedrag!” en “Je moet de jeugd op die leeftijd laten experimenteren en laten zoeken naar hun eigen identiteit.”

Wat een waanzin en wat een hypocrisie. Toen ik nog lesgaf kwam het in warme zomers en op tropische dagen regelmatig voor, dat er kinderen naar school kwamen in kleding waar mijn ouders meteen van hadden gezegd, dat hun kind zo de deur niet uitkwam, laat staan naar school zou mogen. Er bestonden fatsoensnormen, die niet eens per se in het seksuele werden getrokken, maar te maken hadden met het collectieve gevoel van dit kan en dat kan niet. Die normen waren al behoorlijk vervaagd in de periode, dat ik zelf voor de klas kwam te staan.

En wat ook nogal hypocriet is? Niemand durft het erover te hebben, dat een leerkracht ook best wel gevoelig kan zijn voor dit soort visuele prikkels. En dan heb ik het niet over pedoseksueel of iets in die lijn. Want daar zijn we ook al zo goed in, om meteen iemand die drie tellen naar een kind kijkt meteen maar als pedo te bestempelen.

Gelukkig vinden de mensen van de Rutgers Stichting en heel veel psychologen, dat leerkrachten geen seksuele gevoelens hebben en prikkelende kleding, zoals naveltruitjes, topjes met inkijk, korte broekjes etc., etc. niet eens opmerken.

Er is eigenlijk helemaal niets aan de hand. Tenminste volgens de deskundigen.

Waarom denken ouders eigenlijk tegenwoordig veel vrijer of hun schaars geklede naar school vertrekkende kinderen?  Of horen normen en waarden bijbrengen niet meer tot de opvoedingstaken?

(bron foto 4dance.nl)

Gepubliceerd door hermanstel55

Ik ben gepensioneerd directeur van meerdere basisscholen in het westen van ons land. Mijn werk heb ik meer dan 44 jaar met heel veel plezier en enthousiasme uitgevoerd. Op het fanatieke af. Ik heb veel veranderingen in het onderwijs moeten meemaken. En de meeste waren helaas geen verbeteringen. In mijn meer dan 44 jaar ‘in het onderwijs’ heb ik mijn ooit zo prachtige vak totaal kapot zien gaan. Momenteel besteed ik een deel van mijn vrije tijd aan het werken als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Begonnen als chauffeur en hulpverlener op de bekende Rode Kruis bus en een poosje lid van het Dagelijks Bestuur van onze afdeling, heb ik mij een poos bezig gehouden met de opzet van een rijopleiding voor nieuwe chauffeurs op de rolstoelbussen en voor het Covid vervoer. Zeer afwisselend werk en af en toe doet het mij zelfs weer denken aan aspecten van mijn vroegere werk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: