Werken voor je geld.

Het geratel van de motor komt boven het geluid van het draaiorgel uit. Met nog een paar laatste stevige slingers aan de gashandel brengt de draaiorgelman zijn orgel tot stilstand. De benzinedampen trekken zelfs tot mijn verdieping omhoog en brengen mij ertoe om ramen en deuren snel dicht te doen. Ook omdat ik het geluid van een draaiorgel niet reken tot de muziekbronnen, die mij kunnen bekoren.

De draaiorgelman en zijn compagnon springen behendig van de kar en meteen klinkt het irritante geluid van de bedelbakjes boven het geluid van de andere herrie uit. Naast de klanken, die muziek moeten voorstellen, hoor je ook het lawaai van de benzinemotor, die het orgel laat draaien, overal bovenuit. Nog meer benzinedampen vullen het parkeerterrein van onze flat.

De beide draaiorgelbedelaars gaan intussen onverdroten verder met het rammelen met hun bedelblikjes. Er zijn zowaar zelfs een paar mensen, die wat muntjes van de flat naar beneden gooien. Zouden zij tot de categorie mensen behoren, die vinden, dat „het geluid van een draaiorgel zo echt hoort bij het Nederlandse culturele erfgoed”?  Of zouden ze echt bewondering hebben voor de enorme inzet en werklust van deze moderne bedelaars?

Ik geef en gaf altijd aan de draaiorgelman. Tenminste aan de „echte”. Die man, die daadwerkelijk aan een slinger staat te draaien om de boeken door het apparaat te laten lopen. De man, die zijn geld verdient door een echte, redelijk zware, fysieke inspanning te verrichten. Die man krijgt van mij wat geld. En dat terwijl ik, zoals gezegd, een hekel heb aan draaiorgelmuziek. Maar voor die gasten van tegenwoordig, die als zwaarste inspanning het heen en weer schudden van de bedelbakjes kennen, heb ik geen cent over. Het ergste is, dat er gemeenten zijn, waar deze bedelaars ook nog eens subsidie krijgen.

Ik weet het. Ik word door velen als azijnpisser gezien. Dat is dan maar zo. Gelukkig zit de ellende er snel weer op. Met een vermoeid gezicht stappen de beide kunstenaars weer op hun bron van inkomsten en laten de motor, terwijl zij de straat uitstuiven, nog eens extra hard brullen.

Na een kwartier kunnen de ramen en deuren weer open. De benzinedampen zijn weer opgetrokken.  

Gepubliceerd door hermanstel55

Ik ben gepensioneerd directeur van meerdere basisscholen in het westen van ons land. Mijn werk heb ik meer dan 44 jaar met heel veel plezier en enthousiasme uitgevoerd. Op het fanatieke af. Ik heb veel veranderingen in het onderwijs moeten meemaken. En de meeste waren helaas geen verbeteringen. In mijn meer dan 44 jaar ‘in het onderwijs’ heb ik mijn ooit zo prachtige vak totaal kapot zien gaan. Momenteel besteed ik een deel van mijn vrije tijd aan het werken als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Begonnen als chauffeur en hulpverlener op de bekende Rode Kruis bus en een poosje lid van het Dagelijks Bestuur van onze afdeling, heb ik mij een poos bezig gehouden met de opzet van een rijopleiding voor nieuwe chauffeurs op de rolstoelbussen en voor het Covid vervoer. Zeer afwisselend werk en af en toe doet het mij zelfs weer denken aan aspecten van mijn vroegere werk.

2 gedachten over “Werken voor je geld.

  1. Tja, ik zit daar wat dubbel in, ben het tot op zekere hoogte met je eens. Het draaiorgel dat bij ons wekelijks de markt “opvrolijkt” heeft dan nog een paard voor de wagen met draaiorgel lopen. Maar draaien doet hij ook alleen met het mansbakje. Ik vind het wél jammer dat het oude ambacht niet meer wordt uitgevoerd als vroeger maar tegelijkertijd vind ik het het “geluid” ( laat ik het geen muziek noemen) inderdaad wel een beetje bij onze cultuur horen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: