Actie en geen reactie!?

Vandaag las ik in de krant, dat er in een paar Friese dorpjes, waar ik werkelijk nog nooit eerder van had gehoord, zo’n 150 mensen brand hebben gesticht, rotzooi getrapt en ook nog een agent zwaar hebben verwond. Er werden twee arrestaties verricht. De ME moest meerdere charges uitvoeren tegen de rellende medemensen, maar mensen oppakken was er verder niet bij.

Ik moest meteen weer denken aan de rellen een paar weken geleden in Rotterdam. Politiemensen moesten zich, met gevaar voor eigen leven, verdedigen tegen wangedrochten, die met grote stenen, zwaar vuurwerk en ander wapentuig hen probeerden te doden. Potentiële moordenaars dus. Gelukkig zijn er intussen een aantal opgepakt en ze zullen misschien wel met iets meer dan een “Foei, mag niet!” en “Niet weer doen, hoor!” worden heengezonden, maar het blijft voor mij een onbegrijpelijke zaak, dat de maatschappij het blijkbaar voortdurend goed loopt te praten, dat deze moordenaars steeds maar weer de kans krijgen om slachtoffers te maken.

Ik begrijp, dat een politieman of -vrouw een hele hoop ellende over zich heen krijgt als hij of zij een aanvaller uit zelfverdediging in het been schiet. Dat is voor de politiemensen zeker een reden om dat wapen dan maar niet te gebruiken. En daarnaast is alom bekend, dat de inzet van wapens een tegeninzet van nog zwaardere wapens uitlokt, maar de mantel der liefde lost deze criminaliteit echt niet op. Als je een kind waarschuwt voor een hete kachel en het raakt de kachel toch aan, dan is de brandblaar een waarschuwing voor de rest van het leven.

Ik heb een enorme bewondering voor de politieman, die zo’n ellendeling van een jaar of zestien met een grote baksteen tegenover zich krijgt en dan snel opzij springt. Wat zou die agent denken? “Lekker mis?” Ik neem aan, dat hij wel iets anders denkt. Misschien niet meteen schieten, maar een taser gebruiken? Zodat het toch nog een beetje auw terugdoet?

Er zal wel een filosofie achter het huidige politieoptreden zitten. Ik heb hem nog niet door, maar dat komt misschien nog. In elk geval ben ik totaal ongeschikt voor dat vak, want als ik, als politieman in die frontlinie had gestaan, dan was er behoorlijk veel van dat ongedierte met schotwonden in de toch al drukke ziekenhuizen terecht gekomen. Daar had ik dan mijn baantje voor over gehad.

De-escaleren is de opdracht, die de politie meekrijgt bij een inzet. Daar leert het tuig van de richel alleen maar van, dat ze de volgende keer nog grotere bakstenen kunnen gebruiken. Als je je hand niet brandt aan de kachel, dan raak je hem de volgende keer weer aan.

En de meest gehoorde rechtvaardiging van al dat geweld, namelijk, dat we door de Corona zo vreselijk zielig zijn geworden, laat mij elke keer weer spontaan de tranen in de ogen schieten. En niet van het lachen.

Ondanks deze wraakzuchtige gedachten wens ik toch iedereen een hele fijne jaarwisseling en een gelukkig, gezond en vreedzaam 2022!

© Herman Stel 31-12-‘21

Gepubliceerd door hermanstel55

Ik ben gepensioneerd directeur van meerdere basisscholen in het westen van ons land. Mijn werk heb ik meer dan 44 jaar met heel veel plezier en enthousiasme uitgevoerd. Op het fanatieke af. Ik heb veel veranderingen in het onderwijs moeten meemaken. En de meeste waren helaas geen verbeteringen. In mijn meer dan 44 jaar ‘in het onderwijs’ heb ik mijn ooit zo prachtige vak totaal kapot zien gaan. Momenteel besteed ik een deel van mijn vrije tijd aan het werken als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Begonnen als chauffeur en hulpverlener op de bekende Rode Kruis bus en een poosje lid van het Dagelijks Bestuur van onze afdeling, heb ik mij een poos bezig gehouden met de opzet van een rijopleiding voor nieuwe chauffeurs op de rolstoelbussen en voor het Covid vervoer. Zeer afwisselend werk en af en toe doet het mij zelfs weer denken aan aspecten van mijn vroegere werk.

3 gedachten over “Actie en geen reactie!?

  1. Het is al zeker 40 jaar geleden dat ik in Marokko was en t viel me toen al op dat Marokkaanse Nederlanders bang waren voor hun eigen agenten terwijl ze hier maling aan ze hadden. Toen waren we dus ook al softies. Agenten lopen ook teveel risico voor gerechten gedaagd te worden. Filmpjes maken t nog erger door ze uit hun verband te rukken zodat een agent als geweldenaar wordt neergezet, Wat vooraf ging laten de filmers uit betekening niet zien. En wat denk je van vuurwerk verbod en tegelijkertijd melden ze dat ze niet gaan handhaven.

    Geliked door 1 persoon

  2. Uit het hart gegrepen, ik moet altijd denken aan mijn strenge vader waarbij niemand hoefde te komen klagen als hij/zij, uiteraard volkomen onschuldig, straf of klappen opliepen bij op school of waar dan ook.; “dan zul je het er wel naar gemaakt hebben” of” dan moet je maar zorgen dat er niet tussen staat”.
    Wie politiemensen uitlokt loopt nou eenmaal risico en daar heb ik geen cent medelijden mee.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: