Geknecht of juist Verzorgd?

Vanavond werd er door ons Kabinet opnieuw een persconferentie gegeven. En opnieuw bleek, dat men de zogenaamde Lock down maatregelen slechts in heel beperkte mate wilde verlichten.  

De winkels mogen wat meer klanten toelaten. Hoeveel en hoe is nog niet bekend, maar er gloort wat licht. De horeca blijft gesloten. Terrassen open?  Nou? Noch even niet. De avondklok en mondkapjesplicht blijven onveranderd staan.

Met de onderbouwing van al die maatregelen hebben we steeds meer moeite. De avondklok heeft bewezen effect, zo luiden de woorden van onze regering. Hetzelfde geldt voor het verplichte gebruik van die mondkapjes. Maar ik zie die onderbouwing niet. Ik lees de onderbouwing nergens. Het enige argument, dat men alsmaar herhaalt is, dat de cijfers het uitwijzen. Welke cijfers? En hoe dan? En waar kan ik die onderzoeken vinden en verifiëren?

En nu komt er ook opeens in het nieuws, dat één van die vaccins eerst niet werkte voor zestigplussers, maar nu opeens wel. En dat zegt de gezondheidsraad. Maar hoe weten ze dat? Op zo’n korte termijn is het immers volstrekt onmogelijk om een echt goed dubbelblind, wetenschappelijk onderzoek uit te voeren. Het lijkt erop alsof men maar roept wat er in de kraam te pas komt.

Regeren op basis van lege frasen. Dat moet ze toch een keertje opbreken?

Ik ga er niet aan meedoen, maar ik begrijp, dat er steeds meer mensen zich verzetten tegen het structuurloze beleid van onze regering. Ik ben nu eenmaal een ‘brave burger’, die vaak een beetje bang is om het toch fout te hebben.

De Jensen Show

Ik heb gisteren eens een tijdje naar de website van Jensen gekeken. De vroeger redelijk populaire presentator wordt tegenwoordig in de televisiewereld verguisd en is daarom zijn eigen station op internet begonnen. De kleurrijke site oogt op het eerste gezicht gezellig en speels. Maar dat gaat snel over als de man zijn mond open doet. Er werd een ellenlange monoloog over de kijkers uitgestort, waarin Jensen zijn best deed om het gebruik van mondkapjes te ridiculiseren en en passant zijn T-shirts enzovoorts te promoten. Hij maakte hierbij knap gebruik van overal vandaan verzamelde filmpjes en aan elkaar geplakte quotes. Opvallend was, dat hij regelmatig vastliep bij het uitbraken van de eindeloze herhaling van niet onderbouwde stellingen. Ook viel op, dat hij toch wel wat spraakproblemen heeft. Het woord “Covid” kreeg hij niet onbeschadigd uit zijn mond.

Wat mij ook verbaasde was, dat hij , gekleed in een van zijn eigen T-shirts er zo slank uitzag. De omvang van zijn lijf paste in het geheel niet bij de omvang van zijn hoofd. Ik vermoed, dat er toch wat technische trucjes zijn toegepast. 

Na tien minuten kijken was ik het wel zat. De hele Covid ellende werd door hem ontkend en alle betrokkenen waren volgens hem samenspannende criminelen, die bezig waren de hele maatschappij te ontwrichten.

Pas op! Als je lang naar dit soort types luistert, loop je het risico, dat je ze gaat geloven. Of geldt dat ook voor het dagelijks kijken naar programma’s zoals Op1, Jinek en dergelijke?

Naast de regels “Draag een mondkapje, houd anderhalve meter afstand en was je handen stuk”, komt er nog eentje bij. “Blijf zelf nadenken!”

Cumulatieve ellende.

De horeca dreigt massaal failliet te gaan. De middenstand stort in. Huilende winkeliers, die hun pensioen intussen hebben opgegeten en machteloos zien, dat hen geen enkel perspectief geboden wordt. Tuincentra met oppervlaktes van zes maal een gemiddelde supermarkt, mogen twee klanten tegelijk binnenlaten, terwijl men in die supermarkten file moet lopen om bij de producten te komen.

Terrassen mogen niet worden gebruikt, terwijl men meestal binnen een paar meter vanaf die terrasjes massaal zit te drinken en te eten op kleedjes, muurtjes of gewoon op de grond.

Het is slechts een kleine greep uit de enorme hoeveelheid voorbeelden van niet meer uit te leggen maatregelen. Het is zeer wel te begrijpen, dat het draagvlak onder de door de overheid afgekondigde regeltjes totaal aan het verpulveren is.

Een krantenartikel verklaarde het door de ambtenarij veroorzaakte geestelijke en financiële leed uit het feit, dat de verantwoordelijke ambtenaren zelf nauwelijks de door hen veroorzaakte pijn voelen. Hun salaris komt immers wel gewoon elke maand binnen.

De inzet om ons land te besturen op grond van de verwachte overbelasting van de gezondheidszorg, heeft zijn beste tijd wel gehad. Vooral immers omdat diezelfde overheid de gezondheidszorg zo dramatisch heeft “uitgekleed”  en voor de werknemers onaantrekkelijk heeft gemaakt.

Goed voorbereid?

Ik ben een poosje portefeuillehouder “Goed Voorbereid en Respect” geweest in het afdelingsbestuur van het Rode Kruis. De bedoeling hiervan is, dat het Rode Kruis de kwetsbare mensen in de maatschappij voor gaat bereiden op hoe zij zich moeten redden bij een calamiteit zoals een orkaan, een overstroming, brand etc. Ik kon er niks mee. Bij navraag leek het alsof allerlei zorginstanties, die zich met deze doelgroep bemoeien, dit onderwerp al lang hadden aangekaart. De alleenwonende ouderen, de mensen met een beperking, de wat zwakker sociaal functionerenden worden in dit land toch al van alle kanten begeleid en gesteund? Dacht ik, meende ik. En dus wist ik niet hoe snel ik die portefeuille weer moest inleveren. Zinloze tijdverspilling.

Maar afgelopen week vloog er bij ons in Vlaardingen na een tragisch ongeval een aanleuncomplex voor ouderen in de brand. Ik heb nog nooit zoveel hulpverlening op één plek gezien en ook ik mocht als Rode Kruizer mijn kleine steentje bijdragen. Op een bepaald moment mochten de bewoners weer terug naar hun huis. Geen elektriciteit, dus tot zeker diep in de nacht geen licht, geen warmte, niet koken, enz. Wij hebben dat uitgebreid uitgelegd, maar een flink aantal van de mensen op leeftijd hadden echt niet de consequenties door. En een uurtje later gingen wij een controleronde lopen om na te gaan of men zich ook daadwerkelijk zou kunnen redden. En toen bleek, dat het project “Goed Voorbereid” ook heel snel in onze afdeling moet worden georganiseerd.

Om te beginnen hadden veel mensen geen zaklamp in huis en als die er wel was, dan was het zo’n zwak knijpkatje of waren de batterijen op. Kaarsen had deze generatie wel.

Daarnaast hadden veel van deze ouderen alleen een vaste telefoon. Soms met zo’n persoonlijk val-alarm eraan gekoppeld. Werkt dus niet als er geen stroom is. Er waren er wel een paar, die een mobieltje hadden. Maar die konden ze niet opladen. Geen stroom, hè. Powerbank? Nooit van gehoord!

De koelkasten waren bij een flink aantal mensen niet goed gevuld. Een paar plakjes brood, net genoeg voor de volgende ochtend. Geen extra drinken, want;” ik zet wel even koffie of thee. Oh, nee! Dat kan niet, want geen stroom.”

Er waren ook een paar gezinnen, die er niets van begrepen. Zij spraken, ondanks het feit, dat zij hun kinderen en kleinkinderen hier groot hebben zien worden, geen woord Nederlands. Gelukkig werd er een tolk gevonden. Veel mensen op de leeftijd van 70 jaar en ouder zijn niet in staat om adequaat om te gaan met dit soort situaties. En dus niet goed voorbereid.

Het meest schrijnende van de dag was voor mij een mevrouw, die wij met twee man twee trappen op moesten dragen. De lift deed het immers ook niet. Ik heb haar met mijn telefoon laten bellen naar haar zoon. Die woonde vijf straten verderop. Hij had zich inderdaad al afgevraagd waarom de traumahelikopter over was gevlogen en hij zoveel sirenes hoorde.

Maar hij was niet van plan langs te komen. Hij was in de tuin bezig.

Afgedankt of Goed Werkgeverschap?

Ik ben sinds een paar jaar werkzaam als vrijwilliger bij het Nederlandse Rode Kruis. Ik werkte in een gezellige club chauffeurs en was voornamelijk bezig met het vervoeren van mensen, die als gevolg van een of meerdere beperkingen aangewezen zijn op begeleid vervoer. Geen taxiwerk, maar gespecialiseerd vervoeren van mensen van keukentafel tot keukentafel. Ook vervoerden wij jonge mensen naar hun dagopvang. Het ging dan voornamelijk om cliënten, die niet door de reguliere taxibedrijven vervoerd konden worden.

Sinds de Coronacrisis is er flink de klad gekomen in ons dienstenaanbod. Om te beginnen mochten alle chauffeurs en begeleiders, die in de zogenaamde risicogroep zitten niet meer ingezet worden. Een harde klap voor de organisatie, de cliënten en zeker voor de vrijwilligers, die het betrof. Van het een op het andere moment waren zij monddood gemaakt en mochten ze niet meer zelf een keuze maken of zij wel of niet dit mooie werk wilden doen.

Het gevolg was en is, dat meerdere van onze cliënten nu al maanden thuis zitten, niet naar de noodzakelijke dagopvang of hulp kunnen en het is ook wel duidelijk, dat met name de cliënten met een verstandelijke beperking hier heel veel last van hebben.

Maar we konden het nog enigszins accepteren. De directie van het Rode Kruis nam dit besluit immers in het belang van die extra kwetsbare groep vrijwilligers. Als goed werkgever bescherm je immers jouw medewerkers.

De meeste vrijwilligers bleven lid en hoopten op betere tijden. Immers, als je eenmaal gevaccineerd zou zijn, dan behoorde je toch niet meer tot de risicogroep?

Nou, daar denkt de directie van het Rode Kruis toch anders over. Ook als je gevaccineerd bent, dan wordt je volgens hen niet immuun en blijf je een risicogroep. Dus ook na vaccinatie mag je als zeventig plusser niet worden ingezet. En als je dat nu vergelijkt met de risico’s, die  mensen tussen de 50 en de 70 lopen, die nog niet zijn ingeënt en dagelijks het risico lopen, dat zij een besmet persoon vervoeren of behandelen, dan kun je toch je afvragen of er nu niet sprake is van leeftijdsdiscriminatie. Ik denk, dat een jurist hier wel een hapje in zou willen zetten.

Maar wat het ergste is? Die managers, die dit soort besluiten nemen hebben niet eens in de gaten hoeveel leed zij veroorzaken bij de vrijwilligers, die soms al bij het Rode Kruis zaten, toen de dames directeuren nog in de luiers lagen.

Ik ben van mening, dat die mensen in de risicogroep gewoon weer ingezet kunnen worden als vrijwilliger. Mits ze gevaccineerd zijn natuurlijk. Volgens alle instanties lopen ze daarna niet méér risico om ernstig ziek te worden dan wie dan ook. En daarnaast is het dan ook nog eens hun eigen schuld. Hadden ze maar moeten stoppen.

Er zijn er steeds meer, die denken, dat de leiding van het Rode Kruis deze Corona crisis misbruikt als een mooi middel om van die oudere garde af te komen. Maar dat is natuurlijk gewoon complot denken.