Cumulatieve ellende.

De horeca dreigt massaal failliet te gaan. De middenstand stort in. Huilende winkeliers, die hun pensioen intussen hebben opgegeten en machteloos zien, dat hen geen enkel perspectief geboden wordt. Tuincentra met oppervlaktes van zes maal een gemiddelde supermarkt, mogen twee klanten tegelijk binnenlaten, terwijl men in die supermarkten file moet lopen om bij de producten te komen.

Terrassen mogen niet worden gebruikt, terwijl men meestal binnen een paar meter vanaf die terrasjes massaal zit te drinken en te eten op kleedjes, muurtjes of gewoon op de grond.

Het is slechts een kleine greep uit de enorme hoeveelheid voorbeelden van niet meer uit te leggen maatregelen. Het is zeer wel te begrijpen, dat het draagvlak onder de door de overheid afgekondigde regeltjes totaal aan het verpulveren is.

Een krantenartikel verklaarde het door de ambtenarij veroorzaakte geestelijke en financiële leed uit het feit, dat de verantwoordelijke ambtenaren zelf nauwelijks de door hen veroorzaakte pijn voelen. Hun salaris komt immers wel gewoon elke maand binnen.

De inzet om ons land te besturen op grond van de verwachte overbelasting van de gezondheidszorg, heeft zijn beste tijd wel gehad. Vooral immers omdat diezelfde overheid de gezondheidszorg zo dramatisch heeft “uitgekleed”  en voor de werknemers onaantrekkelijk heeft gemaakt.

Gepubliceerd door hermanstel55

Ik ben gepensioneerd directeur van meerdere basisscholen in het westen van ons land. Mijn werk heb ik meer dan 44 jaar met heel veel plezier en enthousiasme uitgevoerd. Op het fanatieke af. Ik heb veel veranderingen in het onderwijs moeten meemaken. En de meeste waren helaas geen verbeteringen. In mijn meer dan 44 jaar ‘in het onderwijs’ heb ik mijn ooit zo prachtige vak totaal kapot zien gaan. Momenteel besteed ik een deel van mijn vrije tijd aan het werken als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Begonnen als chauffeur en hulpverlener op de bekende Rode Kruis bus en een poosje lid van het Dagelijks Bestuur van onze afdeling, heb ik mij een poos bezig gehouden met de opzet van een rijopleiding voor nieuwe chauffeurs op de rolstoelbussen en voor het Covid vervoer. Zeer afwisselend werk en af en toe doet het mij zelfs weer denken aan aspecten van mijn vroegere werk.

Eén opmerking over 'Cumulatieve ellende.'

  1. Alle financiele steunmaatregelen moeten ooit door iemand weer terug betaald worden.
    Het resultaat van de steun voorkomt geen faillisementen.

    Ik volg jouw blogpost helemaal.

    Bezorgde groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: